دوشنبه, 08 شهریور 1395
You are here:

انتخاب قالب

اطلاعات سایت

اعضا : 2879
محتوا : 302
بازدیدهای محتوا : 581177

اوقات شرعی



جستجو

Loading
بهاء الله مهاجراني ! PDF

بعد از صدور فتواي معروف تحريم تنباكو از سوي مرجع گرانقدر عالم تشيع، مرحوم آيت الله العظمي ميرزاي شيرازي كه خروش فراگير و همه جانبه مردم را در پي داشت و سرانجام ناصرالدين شاه را به لغو قرارداد استعماري «رژي» مجبور كرد، جمعي از علماي برجسته حوزه هاي علميه براي قدرداني از مرحوم ميرزا به ديدار او رفته بودند- گفته مي شود مرحوم آيت الله شهيد سيدحسن مدرس نيز در اين جمع بود- مرحوم ميرزاي شيرازي ضمن استقبال از آنان و تأكيد بر ضرورت ايستادگي در برابر زورگويي و غارتگري قدرتهاي استعماري، سر به گريبان تفكر فرو برده و گريسته بود. 
حاضران از اين حالت به تعجب آمده و علت را پرسيده بودند و ميرزاي بزرگ در پاسخ گفته بود؛ فتواي من بر ناخشنودي حضرت بقيه الله الاعظم - ارواحناله الفداء- تكيه داشت و در آن آمده بود «امروز - اليوم- استعمال توتون و تنباكو در حكم محاربه با امام زمان عليه السلام است» و مردم كه فدايي آن حضرت هستند، با اين اشاره در پي جلب خشنودي ايشان به پاي جان دويدند و بساط قرارداد استعماري رژي را برچيدند. بنابراين، اكنون دشمنان به نقطه قوت و كانون اصلي قدرت شيعه پي برده اند و از اين پس براي مقابله با اين كانون قدرت و اقتدار، توطئه ها مي چينند و ترفندهاي فراوان به كار مي گيرند....
بهائيت كه به گواهي اسناد موجود و به قول حضرت امام(ره) يك «حزب صهيونيستي» است اگرچه چند ده سال قبل از آن تاريخ پديد آمده بود ولي فعاليت گسترده و چشمگيري نداشت اما بعد از فتواي مرحوم ميرزاي شيرازي فعاليت تبليغاتي اين حزب صهيونيستي با حمايت مالي و سياسي دولت انگليس شتاب گرفت و هرچند كه به دليل حضور 5 مجتهد در مجلس شوراي ملي- بعد از مشروطه- و فتواي مراجع وقت درباره بهائيت كه هنوز از خاطر ها نرفته بود اين فعاليت با موانع فراواني روبرو بود، ولي با روي كار آمدن رژيم پهلوي كه هويتي انگليسي داشت و مخصوصاً در دوران محمدرضا پهلوي، اين حزب صهيونيستي در بسياري از مراكز حساس كشور حضوري موثر و تعيين كننده پيدا كرد تا آنجا كه بيش از 01 تن از وزراي كابينه هويدا و مقامات برجسته كشوري و لشگري بهايي بودند. همزمان با فعاليت اين حزب صهيونيستي كه از حمايت آشكار اسرائيل برخوردار بود، انجمن حجتيه شكل گرفت كه صرفنظر از نيت و انگيزه برخي از اعضاي آن، يك جريان موازي براي گم كردن رد بهايي ها در مراكز حساس كشوري و لشگري و انحراف اذهان عمومي از فعاليت اصلي اين حزب صهيونيستي بود.

ادامه مطلب...
 
تشرف عيسي بن مهدي جوهري در غيبت صغري PDF
عيسي بن مهدي جوهري مي گويد: سال 268، به قصد حج از شهر و ديار خود خارج شدم و ضمنا قصد تشرف به مدينه منوره را داشتم ، زيرا اثري از حضرت به دست آمده بود.
در بـين راه مريض شدم و وقتي كه از فيد (منزلي در بين راه كوفه و مكه ) خارج شدم ،ميل زيادي به خوردن ماهي و خرما پيدا كردم .
تا آن كه وارد مدينه شدم و برادران خود (شيعيان ) را ملاقات كردم .
ايشان مرا به ظهورآن حضرت در صاريا بشارت دادند.
لـذا بـه صاريا رفتم .
وقتي به آن جا رسيدم ، كاخي را مشاهده كردم و ديدم تعدادي بزماده ، داخل قصر مي گشتند.
در آن جا توقف كرده و منتظر فرج بودم ، تا آن كه نمازمغرب و عشاء را خواندم و مـشـغـول دعـا و تضرع و التماس براي زيارت حضرت بقية اللّه ارواحنافداه بودم .
ناگاه ديدم بدر، خادم حضرت ولي عصر (ع ) صدا مي زند: اي عيسي بن مهدي جوهري داخل شو.
تـا ايـن صدا را شنيدم ، تكبير و تهليل گويان با حمد و ثناي الهي به طرف قصر براه افتادم .
وقتي به حـيـاط قصر وارد شدم ، ديدم سفره اي را پهن كرده اند.
خادم مرا بر آن سفره دعوت كرد و گفت : مولاي من فرموده اند هر چه را در حال مرض دوست داشتي (وقتي كه از فيد خارج شدي )، از اين سفره بخور.
اين مطلب را كه شنيدم با خود گفتم : اين دليل و برهان كه مرا از چيزي كه قبلا در دلم گذشته ، خـبر بدهند، مرا كافي است ، يعني يقين مي كنم كه آن بزرگوار، امام زمان من هستند.
بعد از آن با خود گفتم : چطور بخورم و حال آن كه مولاي خود را هنوزنديده ام ؟ ناگاه شنيدم كه مولايم فرمودند: اي عيسي ، از غذا بخور كه مرا خواهي ديد.
وقـتـي بـه سـفـره نگاه كردم ، ديدم كه در آن ماهي تازه پخته هست ، به طوري كه هنوز ازجوش نـيـفـتـاده و خرمايي در يك طرف آن گذاشته اند.
آن خرما شبيه به خرماهاي خودمان بود.
كنار خـرمـا، شير بود.
با خود فكر كردم كه من مريض هستم .
چطورمي توانم از اين ماهي و خرما و شير بخورم ؟ نـاگـاه مولايم صدا زدند: آيا در آنچه گفته ايم شك مي كني ؟ مگر تو بهتر از ما منافع ومضرات را مي شناسي ؟ وقتي اين جمله حضرت را شنيدم ، گريه و استغفار نمودم و از تمام آنچه كه در سفره بود، خوردم .
عـجـيـب ايـن كه از هر چيز بر مي داشتم ، جاي دستم را در آن نمي ديدم ،يعني گويا از آن ، چيزي برنداشته ام .
آن غذا را از تمام آنچه در دنيا خورده بودم ، لذيذترمي ديدم .
آن قدر خوردم كه خجالت كشيدم ، اما مولايم صدا زدند: اي عيسي ، حيامكن و بخور، زيرا كه اين غذا از غذاهاي بهشت است و دست مخلوقات به آن نرسيده است .
من هم خوردم و هر قدر مي خوردم ، سير نمي شدم .
عرض كردم : مولاي من ، ديگر مرابس است .
فرمودند: به نزد من بيا.
با خود گفتم : با دست نشسته چطور به حضور ايشان مشرف شوم ؟ فرمودند: اي عيسي مي خواهي دست خود را از چه چيزي بشويي ؟ اين غذا كه آلودگي ندارد.
دسـت خـود را بـوييدم ، ديدم كه از مشك و كافور، خوشبوتر است .
به نزد آن بزرگواررفتم .
ديدم نـوري ظـاهـر شد كه چشمم خيره شد و چنان هيبت حضرت مرا گرفت كه تصور كردم هوش از سرم رفته است .
آن بـزرگـوار مـلاطـفت كردند و فرمودند: يا عيسي ، گاهي براي شما امكان پيدا مي شودكه مرا زيارت نماييد، اين به خاطر آن است كه تكذيب كنندگاني مي گويند امام شماكجا است ؟ و در چه زمـانـي وجـود دارد؟ و چه وقت متولد شده ؟ چه كسي او را ديده ويا چه چيزي از طرف او به شما رسـيده ؟ او چه چيزهايي را به شما خبر داده و چه معجزه اي برايتان آورده ؟ يعني به خاطر اين كه آنـها اين سخنان را مي گويند، ما خود راگاهي اوقات براي بعضي از شما ظاهر مي كنيم ، تا آن كه از ايـن سخنان ، شكي به قلب شما راه پيدا نكند، والا حكم و تقدير خدا بر آن است كه تا زمان معلوم (ظهورحضرت ) كسي ما را نبيند.
بـعد از آن فرمودند: واللّه ، مردم ، اميرالمؤمنين (ع ) را ترك نمودند و با او جنگ كردند،و آن قدر به آن حـضـرت نيرنگ زدند تا او را كشتند.
با پدران من نيز چنين كردند وايشان را تصديق نكردند و آنان را ساحر و كاهن دانستند و مرتبط با اجنه گفتند، پس اين امور درباره من تازگي ندارد.
سـپس فرمودند: اي عيسي ، دوستان ما را به آنچه ديدي خبر ده ، و مبادا دشمنانمان را ازاين امور آگاه كني .
عرض كردم : مولاجان ، دعا كنيد خدا مرا بر دين خود ثابت بدارد.
فـرمودند: اگر خدا تو را ثابت نمي داشت ، مرا نمي ديدي ، پس برو، چون با اين دليل وبرهان كه آن را ملاحظه كردي به رشد و هدايت رسيده اي .
بعد از فرمايش حضرت ، در حالي كه خدا را به خاطر اين نعمت شكر مي كردم ، خارج شدم
كمال الدين ج 2، ص 16، س 20
 
بيانات مقام معظم رهبری در چهارمين نشست «انديشه‌هاى راهبردى»‌ با موضوع آزادی PDF
بسم‌اللّه‌الرّحمن‌الرّحيم‌
اولاً خيلى خوشحالم و حقيقتاً خيلى متشكرم از يكايك حضار، بخصوص برادران و خواهرانى كه زحمت كشيده بودند، تحقيق كردند، مقاله تنظيم كردند، بعد كوشش كردند آن مقاله را خلاصه كردند - پيدا بود ديگر، مقاله‌ها كاملاً خلاصه شده بود - كه بايد خدا به ما توفيق بدهد، بتوانيم اصل مقاله‌ها را كه حالا چاپ كردند، در اختيار گذاشتند، وقت كنيم و ان‌شاءاللّه ببينيم. حالا بنده كه اقبال اين وقت پيدا كردن را بعيد است داشته باشم، اما دوستان خوب است به اصل مقالات مراجعه كنند و تأمل كنند؛ چون ما با اين مقوله كار داريم. همچنين از مجرى محترم و عزيزمان آقاى دكتر واعظزاده كه طبق معمول با سخنان كوتاه، مطالب زيادى را بيان ميكنند و با تظاهر كم، عقبه‌ى وسيعى از كار را با خودشان اين طرف و آن طرف ميكشانند، تشكر ميكنم. واقعاً ايشان و همكارانشان خيلى زحمت ميكشند؛ ميدانم.
لازم است يك تشكر ويژه هم از همه‌ى دست‌اندركاران بكنيم. خب، اين روزها مشاهده ميكنيد به تبع اين گلاويز شدن‌هائى كه استكبار جهانى و در واقع دشمن درجه‌ى يك آزادى، با كشور ما و با جمهورى اسلامى پيدا كرده - سر همين قضاياى اقتصادى و آثار آن بر عملكرد مجموعه‌ى حكومت و در زندگى مردم - طبعاً يك دغدغه‌ى عمومى در فضاى سياسى كشور وجود دارد؛ يعنى هيچكداممان فارغ از اين فكر نيستيم؛ در عين حال اين كار اصلى و اساسى و بلندمدت، دچار وقفه و تعطيل نشد؛ يعنى تقريباً به طور دقيق، طبق همان برنامه‌ريزى‌اى كه كرده بودند، اين اجلاس در زمان خود تحقق پيدا كرد. اين، بنده را، هم خوشحال ميكند، هم متشكر ميكند از همه‌ى دست‌اندركاران.
جمهورى اسلامى از برگزارى جلسات نشستهاى انديشه‌هاى راهبردى چند هدف عمده دارد، كه اين هدفها را ما نميخواهيم فراموش كنيم و از جلوى چشممان خارج كنيم.
ادامه مطلب...
 
بيانات مقام معظم رهبری در سومين نشست «انديشه‌هاى راهبردى»‌ با موضوع زن و خانواده PDF
سم‌الله‌الرّحمن‌الرّحيم‌
اللّهمّ سدّد السنتنا بالصّواب و الحكمة
خوشامد عرض ميكنم به همه‌ى برادران و خواهران، و تشكر ميكنم از شركت حضار محترم در اين كار دسته‌جمعىِ بسيار بااهميت. همچنين تشكر ويژه‌اى دارم از سخنرانان و سخنگويان؛ چه آنهائى كه مطالبى را عرضه كردند، چه آنهائى كه اعتراضاتى را بيان كردند. از رئيس و مدير برنامه، جناب آقاى دكتر واعظزاده هم صميمانه تشكر ميكنم؛ هم به خاطر اداره‌ى خوب اين جلسه، و هم بيشتر به خاطر تمهيد و سازماندهى اساسى‌اى كه براى شكل و محتواى اين جلسه، ايشان به كمك يك جمعى در طول چند ماه انجام دادند.

هدف از اين جلسه و اين نشستها، تبادل نظر عالمانه با جمعهاى نخبگانى است درباره‌ى مسائل اساسى كشور. اگر گفته ميشود انديشه‌هاى راهبردى، بله، در واقع سعى بر اين است كه به يك انديشه برسيم؛ منتها ميتوان تقسيم كرد، تنويع كرد؛ انديشه در باب عدالت، انديشه در باب زن و خانواده؛ بعد فهرست طولانى‌اى داريم در حدود بيست و چند موضوع، كه هر كدام از اينها عنوان انديشه رويش دارد؛ انديشه‌ها به اين لحاظ است؛ والّا بنا بر اين است كه اين جمع نخبگانى با زايش فكرى و معنوى و كمكى كه به اسلام و نظام جمهورى اسلامى خواهند كرد، ان‌شاءالله در هر زمينه‌اى به يك نظر واحد و يك انديشه‌ى واحد برسيم.
ادامه مطلب...